Jak i kiedy złożyć wniosek o ubezwłasnowolnienie?

Czy masz obawy, że Twój rodzic, dziadek, babcia, mają problemy z poradzeniem sobie w otaczającej go rzeczywistości? Może senior padł ofiarą oszustwa, nie potrafił trzeźwo ocenić intencji drugiej osoby, podsuniętej naprędce umowy? Bliska Ci osoba jest uzależniona od alkoholu, narkotyków, co uniemożliwia jej kierowanie swoim postępowaniem? Choruje psychicznie, a choroba nie pozwala jej odpowiadać za swoje zachowanie? A może masz niepełnosprawne intelektualnie dziecko i nie wiesz czy sprawowana przez Ciebie władza rodzicielska dostatecznie je chroni?

Kiedy możesz wystąpić o ubezwłasnowolnienie?

W przypadku osób starszych często nie masz wątpliwości ponieważ zauważasz kiedy senior przestaje rozpoznawać bliskich, jest nieporadny i łatwowierny. Często dysponujesz dokumentacją lekarską dotyczącą demencji, chorób neurologicznych, onkologicznych. Zdecydowanie trudniej będzie ocenić stan osoby uzależnionej. Czy faktycznie nałóg wpływa na nią tak bardzo, że przestała kierować swoim postępowaniem? Jeżeli dojdziesz do wniosku, że tak jest, możesz złożyć wniosek o ubezwłasnowolnienie. Podobnie jest w przypadku osoby chorej psychicznie.


Dziecko niepełnosprawne możesz ubezwłasnowolnić po ukończeniu przez nie 13 roku życia, gdyż w tym wieku człowiek nabywa ograniczoną zdolność do czynności prawnych, (już 13 latek samodzielnie zawiera umowę w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, rozporządza swoim zarobkiem, czy przedmiotami majątkowymi oddanymi jej do swobodnego użytku). Oczywiście podanie o ubezwłasnowolnienie możesz złożyć również wobec dorosłej osoby niepełnosprawnej, jeśli przez niepełnosprawność utraciła ona możliwość kierowania swoim postępowaniem.

Jak wygląda postępowanie sądowe w sprawach o ubezwłasnowolnienie?

Wnioskodawcą może być małżonek osoby wobec której toczy się postępowanie, jej krewni w linii prostej, (dziadkowie, rodzice, dzieci) oraz rodzeństwo, jej przedstawiciel ustawowy. Wniosek o ubezwłasnowolnienie osoby starszej, uzależnionej, niepełnosprawnej czy niepełnosprawnego dziecka, które ukończyło 13 lat złożysz do Sądu Okręgowego. Do pisma dołącz dokumenty medyczne świadczące o nieprawidłowym funkcjonowaniu bliskiego, o ile jesteś w ich posiadaniu. Wystąp o zabezpieczenie dokumentacji w placówkach medycznych. Jeśli Twój bliski nie może przyjść sądu, sąd przesłucha go
w miejscu pobytu. W trakcie postępowania Sąd zleci biegłym opinię, żeby ocenić stan psychiczny osoby podlegającej ubezwłasnowolnieniu. Opinię przygotuje biegły lekarz psychiatra lub neurolog, a także psycholog. Dla osoby pełnoletniej sąd często ustanowi doradcę tymczasowego, a finalnie opiekuna. Opiekunem może zostać małżonek ubezwłasnowolnionego, bliski krewny lub inna bliska osoba.

Ubezwłasnowolnienie częściowe

Pamiętaj, że jeśli nie istnieją przesłanki do ubezwłasnowolnienia całkowitego, ale konkretna osoba potrzebuj pomocy do prowadzenia swoich spraw może zostać ubezwłasnowolniona częściowo i wówczas sąd ustanowi dla niej kuratora.

Najważniejsze, żeby wnioskodawca postępował w sposób odpowiedzialny, tj. był przekonany
o słuszności swojego działania, ponieważ z uwagi na doniosłość konsekwencji pisma o ubezwłasnowolnienie,
w przypadku postępowania lekkomyślnego lub w złej wierze podlega karze grzywny.

Jeśli potrzebujesz pomocy w sprawie o ubezwłasnowolnienie zawsze możesz się ze mną skontaktować.

Jak otrzymać pomoc prawną w uzyskaniu zgody rodzica na leczenie dziecka?


Być może masz dziecko w spektrum autyzmu, chore neurologicznie, dziecko z tikami, przejawiające nietypowe zachowania, odczuwające silne lęki, obsesje i natręctwa, bóle niewiadomego pochodzenia, czy jakiekolwiek inne problemy zdrowotne.

Kiedy intuicyjnie czujesz, że coś dolega dziecku powinieneś niezwłocznie skonsultować swoje obawy z odpowiednim specjalistą: lekarzem, psychologiem, terapeutą.

Może się też zdarzyć, że specjalista nie potwierdzi Twoich obaw, ale Ciebie to nie przekona i zdecydujesz się na opinię kolejnej kompetentnej osoby lub na wykonanie badań na własną rękę. Może się zdarzyć, że Twoje dziecko będzie wymagało konkretnego leczenia np. neurologicznego, diety, rehabilitacji wzroku, czy terapii, chociażby SI, słuchowej w związku z zaburzeniami przetwarzania słuchowego, logopedycznej, terapii ręki…

Bardzo często już na etapie konsultacji ze specjalistą drugi rodzic może protestować i twierdzić, że „wymyślasz”, nie zgadzać się na konsultację, na badania, a nawet leczenie, terapię lub terapie. Niestety z własnego doświadczenia wiem, że często rozpoczęcie leczenia, czy jednej terapii pociąga za sobą konieczność kolejnych, a diagnoza bywa wierzchołkiem góry lodowej.

W przypadku gdy drugi rodzic utrudnia udzielenie dziecku pomocy w pierwszej kolejności poszukaj wsparcia w rodzinie, wśród przyjaciół, w grupie innych rodziców.

W następnej kolejności zwróć się po pomoc do adwokata, który w zależności od konkretnej sytuacji poradzi w jaki sposób uzyskać zgodę na leczenie dziecka. Pomoc adwokata może polegać na wystąpieniu z wnioskiem na wyrażenie zgody przez Sąd zastępującej zgodę rodzica, który jej odmawia. Pamiętaj, że adwokat może także podjąć działania, żebyś nie był zmuszony do uzyskiwania każdorazowej zgody drugiego rodzica na interwencje dotyczące, (szeroko rozumianego), zdrowia dziecka. Wskazane rozwiązanie umożliwia odpowiednie zakreślenie granic władzy rodzicielskiej.

Jeśli jesteś rodzicem, który oprócz walki o zdrowie dziecka musi także zmierzyć się z drugim rodzicem – trzymam za Ciebie mocno kciuki.

Pozew sądowy – jak postępować w przypadku otrzymania pisma z sądu?

Dostałeś korespondencję z sądu, co zazwyczaj oznacza, że czeka Cię sprawa w sądzie. Jesteś zaskoczony, może nawet spanikowany, często wściekły, a może zupełnie spokojny, bo spodziewałeś się tego. Przedstawię Ci kilka wskazówek, które są kluczowe i mogą zaważyć na wyniku Twojej sprawy.


Po pierwsze.
Zapisz datę odbioru listu na kopercie. Zrób to od razu. Uwierz, że pamięć jest zawodna i po kilku dniach zaczniesz mylić czy list przyszedł w dniu kiedy Twoje dziecko chodzi na piłkę, czy może kiedy zachorował Ci pies.

Po drugie.
Przeczytaj uważnie co napisał do Ciebie sąd, jeszcze zanim pochłoną Cię emocje związane z treścią samego pozwu / wniosku, który Ci doręczono. Oblicz do kiedy musisz udzielić odpowiedzi na pozew sądowy czy pismo sądowe
i koniecznie zaznacz ten dzień w kalendarzu, na ścianie, w telefonie, w każdym razie gdzieś, gdzie na pewno zajrzysz.

Po trzecie.
Po przeczytaniu pisma z sądu zastanów się czego się od Ciebie oczekuje. Zazwyczaj będziesz musiał przedstawić swoje pisemne stanowisko wobec żądania pozwu / wniosku w zakreślonym terminie, o którym mowa w punkcie wyżej. Przemyśl jak zrobić to w sposób zwięzły, tj. czy przystajesz na to czego chce druga strona, jeżeli nie, to jak Ty widzisz tę kwestię oraz jakie dowody możesz przedstawić i co chcesz nimi udowodnić. Kwestie dowodowe są niezwykle ważne, ponieważ często sąd informuje, że dowody, których nie wskażesz teraz mogą nie być brane pod uwagę później.

Po czwarte.
ZAWSZE skonsultuj swoja sprawę z adwokatem. Nie musisz decydować się na reprezentację. Porada prawna to relatywnie niski koszt, (zazwyczaj w granicach 200-300 zł), który w perspektywie się opłaci ze względu na ustrzeżenie się od błędów. Podczas konsultacji dowiesz się na co warto zwrócić uwagę sądu, jakie dowody przedłożyć, jakie fakty mają znaczenie, jak będą rozliczane koszty postępowania i inne kwestie w zależności od rodzaju sprawy.

Powodzenia!

Piecza naprzemienna

Kwestia ustalenia władzy rodzicielskiej w kontekście rozpadu współżycia małżonków z reguły stanowi główny punkt sporu podczas sprawy rozwodowej. Nie dziwi zatem fakt, że zakres obowiązków i praw rodziców wobec dziecka jest stosunkowo rozlegle opisany w ramach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zagadnieniem, które nie zostało tak kompleksowo opracowane — co znajduje również odzwierciedlenie w stosunkowo niewielkiej reprezentacji w faktycznym orzecznictwie — jest natomiast piecza naprzemienna. Co ciekawa, instytucja ta znajduje zastosowanie w wielu krajach europejskich, a także w USA czy Australii.

Czym jest piecza naprzemienna?

Samo pojęcie pieczy naprzemiennej dotyczy sposobu organizacji władzy rodzicielskiej, w którym oboje byłych współmałżonków sprawuje opiekę nad dzieckiem w jednakowym wymiarze, w ramach stworzonego przez siebie środowiska wychowawczego. Mamy tutaj do czynienia z sytuacją, w której podopieczny przez określony czas (dwa tygodnie, miesiąc, pół roku, etc.) przebywa z jednym z rodziców, a następnie przez taki sam okres pozostaje pod opieką drugiego. W tym przypadku zarówno matka, jak i ojciec dysponują pełnią władzy rodzicielskiej.

Przesłanki do orzekania pieczy naprzemiennej

Co ciekawa, termin pieczy naprzemiennej nie pojawia się bezpośrednio w ustawodawstwie — został on skonstruowany przez doktrynę i judykaturę. Sama postawa do posługiwania się tą instytucją jest więc dyskusyjna z punktu widzenia polskiego prawa. Obecnie taka forma sprawowania opieki jest możliwa za porozumieniem stron, ale również przy uznaniu sądu, że taki sposób uregulowania władzy rodzicielskiej będzie zgodny z dobrem dziecka (choć ustawodawca planuje uregulować tę kwestię).

W § 1 art. 107 k.r.o. możemy przeczytać, że “jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem”. Z uwagi na brak jasno określonej podstawy prawnej, tego typu okoliczności powinny być jednak ustalane w drodze wykładni.

Ocena instytucji pieczy naprzemiennej nie jest jednoznaczna. W opinii psychologów, warunkiem dobra dziecka jest w tym przypadku bezkonfliktowa relacja pomiędzy dwojgiem rodziców. Eksperci wykazują jednak obawy odnośnie do możliwej destabilizacji środowiska wychowawczego.

Podział majątku przy rozwodzie. Czy może być nierówny?

Rozpad pożycia małżeńskiego oraz sprawa rozwodowa w znacznej większości przypadków wiążą się z koniecznością dokonania podziału majątku. Najczęściej mamy do czynienia z sytuacją, w której każdy z małżonków otrzymuje połowę wspólnych aktywów, jednak nie jest to regułą – nierówny podział jest jak najbardziej możliwy. Wówczas musi jednak dojść do spełnienia pewnych warunków, które są dokładnie rozpatrywane przez sąd.

Co jest istotne przy podziale majątku?

Nierówny podział majątku wymaga wystąpienia dwóch istotnych okoliczności. Co ważne, warunki niezbędne do uzyskania takiego postanowienia muszą zostać spełnione jednocześnie. Są to:

• nierówny wkład w powstanie wspólnego majątku;
• ważne powody, uzasadniające dysproporcję w rozdysponowaniu aktywów.

W przypadku pierwszego z nich warto mieć na uwadze, że fakt wykonywania pracy zarobkowej przez tylko jednego z małżonków nie jest tutaj wystarczającym argumentem. Praca związana z prowadzeniem gospodarstwa domowego – w tym sprzątanie, gotowanie oraz opieka nad dziećmi – traktowana jest przez sąd na równi z pełnoetatowym zatrudnieniem. W związku z tym nie może stanowić to podstawy do nieproporcjonalnego podziału. Obowiązek wykazania takiej dysproporcji spoczywa na stronie, która wnioskuje o dokonanie nierównego podziału.

Warunki nierównego podziału majątku po rozwodzie

Co zatem rozumiemy przez ważne powody dla dokonania nierównego podziału majątku? Pod tym określeniem mogą kryć się takie działania jak:

• celowa lub ciągła rozrzutność finansowa (hazard, alkohol);
• sprzedawanie lub pozbywanie się wspólnych środków bez wiedzy małżonka;
• długotrwała separacja;
• przewlekła bierność zawodowa;

Jak widać, pod pojęciem ważnych powodów kryją się przede wszystkim istotne przesłanki moralne i etyczne, przez które ustanowienie proporcjonalnych udziałów każdego ze współmałżonków byłoby zwyczajnie niesprawiedliwe. Warto jednak zaznaczyć, ze powyższe okoliczności nie mają zastosowania w przypadku, gdy nie są one bezpośrednią winą jednej ze stron, np. z powodu choroby psychicznej lub niepełnosprawności.

Zachęcamy do zapoznania się innymi artykułami, które są dostępne na naszej stronie internetowej. W przypadku jakichkolwiek pytań zapraszamy natomiast do kontaktu.

Od czego zależy wysokość alimentów?

W przypadku rozstania współmałżonków jedną z najbardziej problematycznych kwestii może okazać się nie tylko ustalenie podziału opieki nad dzieckiem, ale również wysokość alimentów. Celem tego typu świadczeń jest zabezpieczenie podstawowych potrzeb dziecka w zakresie mieszkania, żywności, ubioru, a także edukacji oraz potrzeb kulturalnych. Poniżej omawiamy najważniejsze czynniki mające wpływ na kwotę przekazywanych środków.

Alimenty – od czego zależy ich wysokość?

Jednym z dwóch czynników, na podstawie których określa się wysokość świadczeń alimentacyjnych, są usprawiedliwione koszty związane z codziennym utrzymaniem dziecka – przy założeniu, by jego życie nie uległo pogorszeniu w wyniku rozpadu związku rodziców. Wówczas pod uwagę brane są chociażby opłaty za mieszkanie i media, jak również dostęp do internetu. Koniecznym krokiem jest również wyliczenie średniej miesięcznej kwoty przeznaczanej na jedzenie, ubrania, rozrywkę oraz potrzeby edukacyjne – w tym także zajęcia dodatkowe, korepetycje czy też treningi sportowe. Świadczenia alimentacyjne powinny pokrywać mniej więcej połowę, (ale też nie w każdym przypadku), wszystkich kosztów związanych z utrzymaniem dziecka.

Drugim z kryteriów, branych pod uwagę przy określaniu wysokości świadczeń, są oczywiście możliwości zarobkowe i majątkowe rodzica obarczonego obowiązkiem alimentacyjnym. Warto zaznaczyć, że mówimy tutaj właśnie o możliwościach, a nie faktycznym dochodzie, który niestety często jest zaniżany na potrzeby rozprawy sądowej. Kwota określana jest na podstawie dochodów możliwych do uzyskania przy pełnym wykorzystaniu potencjału zarobkowego rodzica – na ten składa się między innymi wiek, wykształcenie oraz dotychczasowe doświadczenie zawodowe. Jednocześnie warto pamiętać, że na wysokość alimentów nie wpływają świadczenia społeczne i wychowawcze otrzymywane na rzecz dziecka, w tym także w ramach programu “500+”.

W przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości odnośnie kwoty świadczeń alimentacyjnych lub innych zagadnień związanych z rozwodem, podziałem majątku oraz opieką nad dzieckiem zapraszamy do kontaktu z naszą kancelarią.

Jak przygotować się do sprawy o rozwód?

Rozpad związku zazwyczaj jest trudnym emocjonalnie wydarzeniem – konieczne jest poradzenie sobie z masą emocji, złości i poczucia niesprawiedliwości. Tym bardziej jest to trudne doświadczenie w momencie, w którym konieczne jest rozwiązanie małżeństwa. Do emocji związanych z końcem związku dochodzą wówczas wszelkiego rodzaju kwestie prawne, które koniecznie trzeba uregulować w Sądzie. Jak przygotować się do rozwodu?

Przygotowanie do sprawy rozwodowej

Jednym z pierwszych kroków, jakie warto podjąć, jest znalezienie adwokata, który będzie mógł reprezentować nas na sali sądowej, najlepiej jeszcze przed podjęciem ostatecznej decyzji – jeśli jesteśmy stroną powodową. Jeśli jesteśmy stroną pozwaną, warto zacząć szukać odpowiedniej osoby reprezentującej, gdy tylko otrzymamy pozew. Adwokat będzie świadczył wsparcie, jeśli chodzi o złożenie odpowiednich wniosków i dokumenty w odpowiednim czasie, a także przypomni o konieczności stawienia się w Sądzie oraz wskaże, czy osobista obecność jest nieobowiązkowa.

Nie należy zapominać o konieczności udowodnienia ewentualnej winy współmałżonka za rozkład pożycia, w postaci dokumentów, wiadomości e-mail, SMS, nagrań dźwiękowych lub wideo. Warto pamiętać o tzw. “owocach zatrutego drzewa”, tj. dowodach, które zostały pozyskane w sposób nielegalny i o konsekwencjach, które możemy ponieść z tytułu tak uzyskanego dowodu. Aby tego uniknąć, można wcześniej skonsultować z adwokatem w ww. kwestii, nawet jeśli nie korzystamy z reprezentacji.

Jak przygotować się do rozprawy?

Oprócz konieczności przygotowania się merytorycznie, najlepiej także mieć świadomość, że podczas wystąpienia przed Sądem, w obecności drugiej strony, mogą nami targać różne emocje. Rozwód nie jest przyjemnym doświadczeniem – z ust naszego małżonka często padają niezbyt przychylne zdania na nasz temat. Musimy odpowiadać na osobiste i intymne pytania.

Sprawa rozwodowa to stresujące wydarzenie w życiu człowieka. Przygotowując się do niej, warto zadbać o wsparcie nie tylko merytoryczne w osobie adwokata, ale także najbliższych osób. Możliwe jest również skorzystanie z wsparcia psychologicznego.

Stawiając się w Sądzie o odnoszeniu się z szacunkiem do wszystkich osób uczestniczących w sprawie rozwodowej. Warto również pamiętać o ubiorze stosownym do okoliczności.